Top Navigation Menu

«OΣΟ ΜΕΝΩ… ΕΠΙΜΕΝΩ»

Ο Στέλιος Ρόκκος μετράει αρκετά χρόνια στη δισκογραφία. Ξεκίνησε από το νησί του τη Λήμνο, με μία κιθάρα και βρέθηκε να τραγουδάει δίπλα σε σπουδαία ονόματα της ελληνικής, και όχι μόνο, μουσικής σκηνής. Στέλιος Ρόκκος εφ’ όλης της ύλης, αποκλειστικά για τους αναγνώστες του cityway.

CITY WAY MAGAZINE MAY-JUNE 2015:Layout 1.qxd
– Αυτή την περίοδο εμφανίζεσαι με την Δέσποινα Βανδή στο Θέα, τι σε κέντρισε σ’ αυτή τη συνεργασία και επέλεξες να μείνεις στην Αθήνα αυτό το καλοκαίρι;
Με την Δέσποινα θέλαμε πολύ και ο ένας και ο άλλος να δουλέψουμε μαζί εδώ και τρία χρόνια. Ήταν πόθος και των δύο αρκετό καιρό, μέχρι που ήρθε η πρόταση ξαφνικά από κάποιον που δεν ήξερε πόσο το θέλαμε και οι δυο, αυτός ο άνθρωπος είναι ο επιχειρηματίας του ΘΕΑ ο κύριος Θανάσης Παπαγεωργίου και φυσικά αμέσως δεχτήκαμε χωρίς να συζητήσουμε πολλά πολλά. Γιατί ξέρεις, δεν είναι μόνο να το θέλει ο καλλιτέχνης, πρέπει να το πιστέψει και ένας παραγωγός ή ένας επιχειρηματίας για να το στήσει όλο αυτό. Στην προκειμένη περίπτωση, ο Θανάσης πρότεινε την συνεργασία χωρίς να ξέρει πόσο το θέλαμε ήδη εγώ και η Δέσποινα, και αυτό είναι που μας έφτιαξε ακόμα περισσότερο και αμέσως είπαμε και οι δυο ναι. Αποδείχτηκε ότι είχαμε δίκιο, γιατί όντως πάει πάρα πολύ καλά, αρέσει πάρα πολύ στον κόσμο, η χημεία μας με την Δέσποινα είναι απίστευτη, μας αρέσουν ίδια τραγούδια, και άλλωστε είναι ένα πρόγραμμα που το στήσαμε μαζί, ουσιαστικά μέσα σε τρεις μέρες! Οι πρόβες κράτησαν ένα μήνα, αλλά τα τραγούδια, τα medley και το πρόγραμμά μας βγήκαν σε τρεις μέρες, γιατί όταν ταιριάζεις με κάποιον πολύ, όλα γίνονται πολύ γρήγορα και εύκολα.

– Στο παρελθόν έχεις πραγματοποιήσει συνεργασίες με κορυφαίους καλλιτέχνες, ποια συνεργασία ήταν σταθμός για σένα και γιατί;
Δε θυμάμαι κανένα σταθμό. Θυμάμαι μια διαδρομή που κρατά ακόμα και βλέποντας από το παράθυρο κάθε τόσο βλέπω πολύ ωραία τοπία και τούνελ, γιατί το τρένο περνά και μέσα από τούνελ, αλλά συνήθως θυμάμαι ωραία τοπία. Δηλαδή όλη αυτή τη διαδρομή την παρομοιάζω με ένα τρένο το οποίο είχε σταθμούς, όχι σταθμό. Σταθμός για μένα είναι άλλοι άνθρωποι, που πίστεψαν σε εμένα και στάθηκαν δίπλα μου σε όλη αυτή τη μουσική αναζήτηση, σε όλη αυτή την τρέλα, σε όλη αυτή την προσπάθεια που κάνω όλα αυτά τα χρόνια να κρατιέμαι ζωντανός μουσικά, αυτοί οι άνθρωποι για εμένα είναι σταθμός. Οι συνεργασίες είναι ωραίες διαδρομές και έχω πάρα πολλές να θυμάμαι.

– Τι θυμάσαι από την συνεργασία σου με τον Γκόραν Μπρέγκοβιτς;
Από τον Γκόραν Μπρέγκοβιτς έχω να θυμάμαι τα καλύτερα. Τεράστιος μουσικός και απίστευτα ωραίος τύπος και άνθρωπος. Είχα να κάνω με έναν μουσικό, δεν είχα να κάνω με έναν σταρ -τραγουδιστή. Όσο μεγάλο είναι το όνομα του, τόσο μεγάλη είναι και η απλότητά του. Γι’ αυτό, πέρα από τα πολύ μεγάλα πράγματα που έχει δημιουργήσει, θα έχω να θυμάμαι και πόσο απλά πόσο εύκολα και ήρεμα έγιναν τα τόσο ωραία πράγματα που είχαμε κάνει μαζί τότε. Έχουν βέβαια περάσει πολλά χρόνια αλλά είναι μία συνεργασία που δε θα ξεχάσω ποτέ.

STELIOS-ROKKOS-CITYWAY

– Γράφεις μουσική, στίχους και ταυτόχρονα ερμηνεύεις τα κομμάτια σου, διαχωρίζεις αυτές τις τρεις ιδιότητες και γιατί;
Τις διαχωρίζω κάποιες φορές γιατί με παιδεύει πολύ ο στίχος. Μου είναι πάρα πολύ εύκολο να γράψω μουσική, τόσο εύκολο που μπορεί να τελειώσω ένα cd σε δύο μέρες. Χωρίς να θέλω ούτε να περιαυτολογήσω, ούτε να υπερβάλω, μουσικά μπορεί να τελειώσω ένα cd σε δύο μέρες, να μην έχω τίποτα στο συρτάρι μου και να ανοίξω την πόρτα του στούντιο και να γράψω ολόκληρο δίσκο. Αυτό που με παιδεύει και που αργώ να γράψω είναι ο στίχος. Επειδή από μικρός άκουγα πολύ σπουδαίους τραγουδοποιούς και στιχουργούς και γενικά έδινα πολύ σημασία στο στίχο, δεν έχω το ταλέντο που θα ‘θελα για να γράφω και εύκολα και καλά. Προσπαθώ από τις μνήμες μου που είναι πολύ αυστηρές γιατί έχουν να κάνουν με πολύ ωραία τραγούδια όπως σου είπα, να γίνω όσο καλύτερος γίνεται, και αυτό είναι δύσκολο, γιατί δε νομίζω ότι έχω το χάρισμα του στιχουργού όσο θα ‘θελα. Γι’ αυτόν τον λόγο συνεργάζομαι και με άλλους στιχουργούς.

– Πώς θα χαρακτήριζες τη σύγχρονη ελληνική δισκογραφία σήμερα;
Η δισκογραφία σήμερα; Τα τραγούδια δηλαδή που βγαίνουν σήμερα. Τα δύο τελευταία χρόνια πιστεύω υπάρχει μια προσπάθεια «λούμπεν», μία πολύ διάχυτη «σκυλάδικη» διάθεση για τα δικά μου γούστα. Αρχίζω και απορώ, γιατί; Το έχω ξαναδεί το έργο και άλλες φορές, αλλά ευτυχώς κρατά λίγο. Ίσως είναι η κατάσταση η δύσκολη που ζούμε, που θέλουμε κάτι πιο εύπεπτο και χαζοχαρούμενο, δεν ξέρω τι. Αυτή την περίοδο που είμαι σε φάση και γράφω, παίρνω την κιθάρα να γράψω κάτι και είναι σαν να βγαίνω από τον εαυτό μου και να με κοιτάω στα μάτια και να ρωτάω, «τι κάνεις ακριβώς, ενδιαφέρει κάποιον αυτό που γράφεις;» Έχω πιάσει πολλές φορές να το ρωτάω αυτό στον εαυτό μου και δε μ’ αφήνω να κάνω αυτό που θα ‘θελα πολλές φορές, γιατί νιώθω την εποχή λίγο «κάπως». Από την άλλη αν μπούμε όλοι σε αυτή την διαδικασία, δεν θα καταφέρουμε να βγάλουμε αυτά τα τραγούδια που εμφανίζονται σε ανύποπτες στιγμές στην ελληνική δισκογραφία από το πουθενά, όπως ήταν το δικό μου το «Έμεινα Εδώ» που βγήκε από το πουθενά και έγινε τεράστια επιτυχία, ή όπως βλέπω τώρα «Τ’ Ανείπωτα» του Δημήτρη Ζερβουδάκη με το οποίο γίνεται χαμός, ένα απίστευτα ωραίο τραγούδι. Και αυτό δείχνει κάτι, δείχνει ότι εντάξει όλα αυτά, αλλά υπάρχει και κόσμος που θέλει να ακούσει κάτι καλό. Πάντως σε γενικές γραμμές δεν έχω τίποτα με τα «μπουζούκια», το λαϊκό τραγούδι, αλλά υπάρχει το καλό λαϊκό τραγούδι και υπάρχει και το ευτελές, με το ευτελές είναι το πρόβλημα.

– Στις συνεργασίες σου επιλέγεις να έχεις κοντά σου νέα παιδιά, που φιλοδοξούν να ασχοληθούν με τη μουσική. Συνήθως τι συμβουλές τους δίνεις;
Επειδή δεν είμαι ένας απόμακρος επώνυμος τραγουδιστής, όταν θα επιλέξω να τραγουδήσω με κάποιον νέο καλλιτέχνη, θα είναι μαζί μου στις πρόβες και θα βλέπει πως λειτουργώ, θα βλέπει χίλια δυο πράγματα, δε χρειάζεται να καθίσω να εξηγώ σαν να δουλεύω κεκλεισμένων των θυρών. Είναι κοντά μου, όλοι όσοι είχαν δουλέψει μαζί μου ήταν κοντά μου. Και όντας δίπλα μου, έβλεπαν. Ο καθένας κρατά μέχρι το τέλος της δεδομένης σεζόν αυτά που βλέπει καλά σε εμένα. Δεν χρειάζεται να πεις πολλά πράγματα, αυτά τα χρειάζεται κάποιος που πίνεις έναν καφέ μαζί του για μία φορά και δεν ξέρεις αν θα ξαναβρεθείς, που θα σε ρωτήσει για να του πεις κάποιες συμβουλές. Όταν συνεργάζεσαι με κάποιον, είναι κοντά σου και βλέπει πως δουλεύεις, πως ενορχηστρώνεις, πως κάνεις τις πρόβες, πως σκέφτεσαι όταν στήνεις ένα πρόγραμμα, βλέπει πως από κάποιο κομμάτι πας σε κάποιο άλλο, βλέπει πότε χαμηλώνεις, πότε ψηλώνεις, πότε φωνάζεις, πότε θυμώνεις, οπότε δε χρειάζεται νομίζω κάποια λεκτική συμβουλή μου.

STELIOS ROKKOS 02

– Συνεργασίες που θα ήθελες να κάνεις;
Μου έρχονται διάφορα ονόματα στο μυαλό μου, καλλιτέχνες που αγαπώ και που μου αρέσουν πάρα πολύ. Έχω κάνει πάρα πολλές και ωραίες συνεργασίες και πιστεύω πως ότι είναι να γίνει γίνεται, ότι και να κάνεις, ότι και να θες.

– Το καινούργιο σου άλμπουμ «Όσο Μένω Επιμένω» κυκλοφόρησε τα Χριστούγεννα από την PANIK Platinum και ο κόσμος το έχει αγκαλιάσει. Πες μας δυο λόγια για τα τραγούδια που βρίσκουμε σε αυτό το άλμπουμ, έχεις ξεχωρίσει κάποια από αυτά;
Εγώ όσα τραγούδια έχω ξεχωρίσει για το «Όσο Μένω Επιμένω» τα έβαλα στο άλμπουμ! Γιατί δεν έχω γράψει μόνο αυτά τα τραγούδια, έχω γράψει πάρα πολλά για αυτό το άλμπουμ. Γράφτηκαν γύρω στα τριάντα τραγούδια, αυτά που υπάρχουν μέσα, είναι αυτά που έχω ξεχωρίσει. Από εκεί και πέρα λοιπόν, ο κόσμος ξεχωρίζει κάποια, τα ραδιόφωνα κάποια και ούτω καθεξής. Αλλά τώρα που μιλάμε, είμαι σε μία φάση που γράφω το καινούργιο άλμπουμ, και αισθάνομαι σαν να με πας πολύ πίσω. Για εμένα, από τη στιγμή που φεύγει το άλμπουμ από τα χέρια μου και κυκλοφορεί, προχωρώ πλέον στο επόμενο βήμα. Αυτή τη στιγμή που με ρωτάς δηλαδή, ήμουν μέσα στο home studio στην Λήμνο, που για να σου δώσω μία εικόνα, είναι ένα ξύλινο σπιτάκι μέσα στον κάμπο που το έχω κατασκευάσει μόνος μου, και τώρα έχω βγει έξω να σου μιλήσω.

– Ποια είναι τα επόμενα μουσικά σου σχέδια;
Όλα αυτά που σου έλεγα τώρα, γράφω συνέχεια!

– Ο μεγαλύτερος σου εφιάλτης;
Στην υγεία πάει μόνο το μυαλό μου, στην υγεία μου και στην υγεία  των ανθρώπων που αγαπώ. Πιστεύω ότι είμαι ένας δυνατός και αεικίνητος άνθρωπος και δεν αισθάνομαι ότι υπάρχει κάτι που με τρομάζει ή που δε μπορώ να κάνω. Εδώ στη Λήμνο έχω φτιάξει ένα ολόκληρο σπίτι με τα χεράκια μου για να καταλάβεις. Όλοι μας δηλαδή, πιστεύω ότι λίγο πολύ τα άλλα τα καταφέρνουμε, η υγεία μόνο πρέπει να υπάρχει.

– Μια από τις «αλητείες» σου που θα ήθελες να κάνεις ξανά;
Ρωτάς έναν άνθρωπο, ο όποιος δεν ξέρεις πως ζει και πως λειτουργεί, κοινώς δε γνωρίζεις πόσο extreme είναι ο τρόπος που ζω, γι’ αυτό μου κάνεις αυτή την ερώτηση. Βέβαια, ο όρος αλητεία είναι ένας παρεξηγημένος όρος. Αρχικά η λέξη αλητεία, μπορεί να έχει διττή έννοια, υπάρχει η αλητεία που μπορεί να κάνεις κάτι εις βάρος κάποιου άλλου, αυτό το είδος αλητείας δε θέλω να το ξέρω. Υπάρχει και η καλή αλητεία, για παράδειγμα, αλητεία εγώ θεωρώ αυτό που έκανα πριν τέσσερα χρόνια, που πήρα τον γιο μου (ο Δημήτρης Ρόκκος, εμφανίζεται σταθερά μαζί με τον Στέλιο Ρόκκο, παίζει κιθάρα και ραπάρει και τον ακούσαμε και στο τραγούδι «Ζω» του Στέλιου Ρόκκου) μαζί με έναν μπασίστα και έναν ντράμερ και κάναμε σαράντα δύο συναυλίες με τρία όργανα, και πιστεύω ότι ήταν και ένα απίστευτο comeback δικό μου, γιατί ήταν πολύ «αλήτικο» όλο το στήσιμο, με την έννοια του χύμα. Αλητεία για μένα είναι επίσης, όταν θα πάρω το φουσκωτό μόνος μου και θα φύγω να κάνω σαράντα μίλια μέχρι τη Σαμοθράκη να δω τα φιλαράκια μου. Τέτοια πράγματα θεωρώ εγώ αλητεία, και έχω κάνει πολλές, με την καλή έννοια. Στην υγεία πάει μόνο το μυαλό μου, στην υγεία μου και στην υγεία  των ανθρώπων που αγαπώ. Πιστεύω ότι είμαι ένας δυνατός και αεικίνητος άνθρωπος και δεν αισθάνομαι ότι υπάρχει κάτι που με τρομάζει ή που δε μπορώ να κάνω. Εδώ στη Λήμνο έχω φτιάξει ένα ολόκληρο σπίτι με τα χεράκια μου για να καταλάβεις. Όλοι μας δηλαδή, πιστεύω ότι λίγο πολύ τα άλλα τα καταφέρνουμε, η υγεία μόνο πρέπει να υπάρχει.

– Κατά καιρούς έχεις κάνει τολμηρές δηλώσεις για τον εαυτό σου. Μετάνιωσες ποτέ γι’ αυτό και γιατί;
Είμαι ένας άνθρωπος που όταν δίνω συνεντεύξεις δε σκέφτομαι, με την έννοια ότι θα φιλτράρω ότι πω γιατί αυτό θα κάνει καλό στην καριέρα μου. Ούτε θα το στήσω, θεωρώντας όσους ακούνε και διαβάζουν, «ηλίθιους» σε εισαγωγικά. Λειτουργώ στην αυλή του σπιτιού μου, όπως λειτουργώ στο «παρεάκι» μου, ακριβώς έτσι λειτουργώ, αυτό βέβαια πάλι, μπορεί να μην είναι το καλύτερο για κάποιον που θέλει μέσα σε εισαγωγικά «να κάνει καριέρα», αλλά προτιμώ να είμαι έτσι από το να είμαι «φτιασιδωμένος».

Ένας αγαπημένος σου στίχος;
Ό,τι αντέχει στο χρόνο, αξίζει και τον πόνο. Αξίζει κάθε μάχη και κάθε στεναγμό. Αυτός ο στίχος δεν έχει γραφτεί ακόμα. Τώρα μου ήρθε!

Μπορούν σήμερα οι άνθρωποι να είναι ευτυχισμένοι;
Αρχικά σκέφτομαι ως απάντηση ότι δύσκολα, γιατί είναι τόσο ρευστά και τόσο επικίνδυνα όλα. Σε δεύτερη σκέψη όμως θα μπορούσαν πολύ άνετα να είναι ευτυχισμένοι οι άνθρωποι, αν όλοι αυτοί που μας κυβερνούν, δε μιλώ για την Ελλάδα, είχαν κάνει την ψυχανάλυση που θα έπρεπε για να καταλάβουν ότι το μόνο πράγμα που τους ανήκει είναι δύο μέτρα γης. Θα μπορούσαν λοιπόν όλοι αυτοί που μας κυβερνούν και ξαναλέω δεν αναφέρομαι στην ελληνική κυβέρνηση, μιλάω για όλο τον κόσμο, να καταλάβουν ότι στον παράδεισο που βρισκόμαστε, την γη, αυτόν τον πλανήτη, θα μπορούσαν να τον έχουν παράδεισο και όχι κόλαση για τόσο πολύ κόσμο και παράδεισο μόνο για πολύ λίγους. Ο πλούτος φτάνει για όλους. Η ομορφιά είναι ασύλληπτη. Τώρα εάν γυρίσουμε στην ελληνική πραγματικότητα, έτσι όπως είναι τα πράγματα, ακόμα και οι έχοντες δεν μπορούν να είναι ευτυχισμένοι, δεν ξέρουν τι τους ξημερώνει. Πόσο μάλλον αυτοί που δεν έχουν, ούτως εχόντων των πραγμάτων, ακόμα και να ελπίζει κανείς είναι δύσκολο.

Περιέγραψέ μου τον εαυτό σου με πέντε λέξεις;
Γα – μη – σε  τα…
STELIOS ROKKOS 01

Η τοποθέτησή σου για την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα;
Ζω σε μια χώρα η οποία έχει πέσει θύμα τρελής εκμετάλλευσης και νιώθω ότι για πρώτη φορά, γίνεται από κάποιους ανθρώπους αυτή τη στιγμή προσπάθεια.  Υπάρχει ακόμα ελπίδα, υπάρχει αντίσταση. Δεν πιστεύω ότι θα μας σώσει ο Τσίπρας, αλλά πιστεύω ότι προσπαθεί. Πρώτη φορά νιώθω επίσης τον κόσμο να δίνει τη συμπαράστασή του σε Έλληνες πολιτικούς αντί να δίνουν μούντζες έξω από τη βουλή.  Τη μούντζα πρέπει να τη δίνει πρώτα ο κάθε ένας στον εαυτό του. Δεν ξέρω που θα πάει η κατάσταση, εάν θα γίνει καλύτερη ή χειρότερη, είναι δύσκολο να κάνεις προβλέψεις γιατί δεν αφορούν πράγματα που ξέρεις ή κατέχεις στο 100%. Παίζονται πολλά πράγματα που εμείς μόνο σε ταινίες βλέπουμε και λέμε πολύ φαντασία έχει ο σκηνοθέτης.
Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ αν και βρίσκεται σε ένα μπάχαλο που λέγεται ελληνικό κοινοβούλιο, νιώθω ότι κάνει προσπάθεια. Είναι πολύ δυνατό το τέρας που πάνε να πολεμήσουν, σαν αυτό το ανέκδοτο που πάνε τα μυρμήγκια να εξολοθρεύσουν τον ελέφαντα στο δάσος, ο οποίος κάθε μέρα που περπατάει σκοτώνει στο πέρασμα του εκατοντάδες δικούς τους, καταστρώνουν σχέδιο λοιπόν να τον πνίξουν μόνο για να συνειδητοποιήσουν πόσο τρομερά ακατόρθωτο είναι αφού με ένα τίναγμά του πέφτουν όλα κάτω εκτός από ένα, και τα υπόλοιπα να του φωνάζουν «με κεφαλοκλείδωμα Μήτσο!» Είναι συγκινητική αυτή όμως η προσπάθεια των μυρμηγκιών.

– Υπάρχει ελπίδα για καλύτερες μέρες κατά τη γνώμη σου;
Αυτή τη στιγμή ρωτάς ένα πολύ αισιόδοξο άνθρωπο και δυσκολεύεται να σου απαντήσει. Θα το πάω πάλι στα πολιτικά, υπάρχει μια λέξη που λέγεται δημοψήφισμα που μόνο στο άκουσμά της ο κόσμος ταράζεται. Είμαι υπέρ του δημοψηφίσματος, στην αρχαία Ελλάδα, με δημοψήφισμα παίρνανε τις αποφάσεις τους, αυτή ήταν δημοκρατία, για καθετί που σκέφτονταν να κάνουν έπρεπε να γίνεται δημοψήφισμα. Πιο πολύ φοβάμαι ότι θα απογοητευτώ από τον λαό μετά από δημοψήφισμα. Αν έρθουν τα πράγματα σε οριακό σημείο και χρειαστεί ένας πρωθυπουργός να πάρει την έγκριση του λαού για κάτι πολύ σημαντικό και δύσκολο, πολύ πιθανόν να μην έχει τον κόσμο μαζί του, αν τον έχει όμως, τότε αυτός ο ελέφαντας θα φάει τρελό κεφαλοκλείδωμα! Υπάρχει τόσος κόσμος που φοβάται μη φύγει από το ευρώ και δεν έχει ούτε ένα ευρώ. Δεν είμαι ούτε υπέρ του ευρώ ούτε υπέρ της δραχμής, είμαι υπέρ του να έχει ο καθένας αυτό που του αναλογεί, να μην υπάρχει ανεργία και να μπορούν όλοι οι άνθρωποι να ζουν αξιοπρεπώς. Είμαι υπέρ της ύπαρξης ενός νομίσματος που θα κάνει τους λαούς ευτυχισμένους και ίσους, ας έχει οποιαδήποτε ονομασία, δε με ενδιαφέρει το όνομα. Να είμαστε λαός ενωμένος με έναν καπετάνιο που δε φοβάται φουρτούνες.

– Μια ευχή για τους αναγνώστες μας;
Να ‘ναι καλά παιδιά και να ακούνε την μαμά τους!

STELIOS ROKKOS 03

, , ,