Top Navigation Menu

«…OΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛIΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΡOΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΕΜEΝΑ… ΜΙΑ ΕΝΤΑΤΙΚH ΔΙΑΔΙΚΑΣIΑ»

CITY-WAY-MAGAZINE-APRIL-2016-1
Μοιράζει το χρόνο της μεταξύ Αγγλίας και Ελλάδας και το ταλέντο της στη δημοσιογραφία και τη συγγραφή. Η επίσκεψή της στη Σπιναλόγκα γίνεται η αφορμή για “Το Νησί” που γράφει το 2005 κερδίζοντας πάνω από 3.000.000 αναγνώστες ως βιβλίο και με ρεκόρ τηλεθέασης ως σειρά στο Mega… Στη συνέντευξη που ακολουθεί, δεν διστάζει να τοποθετηθεί για τις παγκόσμιες εξελίξεις αλλά και την Ελλάδα, καθώς όπως η ίδια δηλώνει νιώθει “Ελληνίδα”.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΗΣ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΣΗ: MARIANNE WIE

Έχετε γράψει  συνολικά πέντε μυθιστορήματα. Τα τέσσερα από αυτά έχουν να κάνουν με την ιστορία της νεότερης Ελλάδας. Τί σας ώθησε σε αυτό;
Πρώτα από όλα αγαπώ την Ελλάδα ενώ για πάρα πολλά χρόνια, ερχόμουν ως τουρίστρια. Είχα πολλές ερωτήσεις, αλλά μου πήρε πολύς καιρός ώστε να ανακαλύψω τις απαντήσεις. Τον περασμένο χρόνο υπήρξα τυχερή, καθώς ταξίδεψα σε όλη την χώρα. Σε μέρη όπως από την Αλεξανδρούπολη,  την Κομοτηνή, την Δράμα, και μέχρι την Ξάνθη. Στο Πήλιο, στην Πρέβεζα, στην Πάτρα, στα Μετέωρα και στη Μονεμβάσια, αλλά και σε πολλά νησιά. Δεν υπάρχει μόνο μια ιστορία για την Ελλάδα, αλλά κάθε μικρή πόλη και νησί έχουν τον δικό τους ξεχωριστό χαρακτήρα και ιστορία. Για το λόγο αυτό είναι τόσο γοητευτικά!

– Ξεχωρίζετε κάποιο από τα βιβλία σας, ποιο από αυτά ήταν δυσκολότερο στη συγγραφή του και γιατί;
Καλή ερώτηση! Όλα τα βιβλία μου είναι πρόκληση για μένα, γι’ αυτό άλλωστε μπορώ να γράφω μονάχα κάθε τρία χρόνια! Στην αρχή ξεκινάω από την ιδέα και την αναζήτηση. Είναι  μια εντατική διαδικασία. Κριτικοί έχουν αναφέρει πως «Η Ανατολή» είναι το καλύτερό μου βιβλίο, αλλά κατά κάποιο τρόπο είναι και το πιο προκλητικό. Ο λόγος, επειδή ασχολείται εξίσου με ιστορία αλλά και με σημερινές υπάρχουσες καταστάσεις, συγκεκριμένα με ένα άλυτο πολιτικό αδιέξοδο.  Είναι μακράν το πιο πολύπειρο και περίπλοκο βιβλίο μου. Μερικοί από τους αναγνώστες μου, προσδοκούσαν κάτι πολύ μαύρο ή άσπρο, αλλά η κατάσταση της Κύπρου είναι πολύ-επίπεδη και η ενασχόληση με ένα θέμα τέτοιου είδους,  είναι σίγουρα προκλητική.

– Με το «Νησί» αγγίξατε ένα θέμα το οποίο στην Ελλάδα ήταν ξεχασμένο, πολλοί δεν γνώριζαν την ιστορία της Σπιναλόγκας. Πώς γεννήθηκε στο νου σας αυτή καταπληκτική ιστορία;
Απλά μια μέρα επισκεπτόμενη ως τουρίστρια την Σπιναλόγκα, ήταν αρκετό ώστε να προετοιμαστώ για ένα ταξίδι προς την συγγραφή του συγκεκριμένου βιβλίου. Υποθέτω αυτό που μ’ ενέπνευσε, ήταν πως ότι αντίκρισα μου φάνηκε παράδοξο. Οι άνθρωποι πήγαιναν στη Σπιναλόγκα προκειμένου να πεθά­νουν, αλλά είναι φανερό ότι πηγαίνοντας εκεί είχαν ένα είδος ζωής, προσπαθούσαν να κάνουν ότι καλύτερο μπορούσαν για όσα τους είχε επιφυλάσσει η μοίρα. Επίσης, συνειδητοποίησα πως όσοι άνθρωποι είχαν προσβληθεί με λέπρα, ήταν συνηθισμένοι άνθρωποι, όπως εσύ κι εγώ. Απλά δυστυχώς, τα ζητήματα του στίγματος και της απομόνωσης ήταν σημαντικά σ’ αυτήν την ιστορία.

CITY-WAY-MAGAZINE-APRIL-2016-2– Στα μυθιστορήματά σας καταπιάνεστε με θέματα που «πονάνε». Καταστροφή της Σμύρνης, λέπρα, εισβολή των τούρκων στην Κύπρο. Πώς είναι να αγγίζει την ιστορία μια συγγραφέας, της οποίας η καταγωγή δεν έχει καμία σχέση με την Ελλάδα;
Νομίζω πως όταν είσαι έξω από τούτες τις καταστάσεις, μάλλον είναι ευκολότερο να γράψεις για  αυτές. Μπορείς να έχεις μια σφαιρική ματιά επί του θέματος. Οι χαρακτήρες σου μπορούν να παρουσιάζουν διαφορετικές οπτικές γωνίες, όπως και  εμπειρίες. Αν έγραφες ένα βιβλίο με απομνημονεύματα – βασισμένο σε αληθινά γεγονότα  –  τότε η άποψη του κάθε συγγραφέα, θα ήταν πιθανόν περισσότερο περιορισμένη.  Ας πάρουμε την τούρκικη εισβολή, οι πρόγονοι μου δεν είναι ούτε Ελληνοκύπριοι, ούτε Τουρκοκύπριοι, ούτε Έλληνες, ούτε Τούρκοι. Αυτό με βοήθησε ώστε να έχω την απόσταση που χρειάζεται για να μπορέσω να  ερευνήσω  κάποια από  τα γεγονότα. Πολλοί Ελληνοκύπριοι φίλοι μου, δεν έχουν επισκεφθεί το σημείο των σφαγών των Τουρκοκύπριων. Και πολλοί Τουρκοκύπριοι δεν έχουν επισκεφθεί μνημεία στο νότο. Προσωπικά έχω επισκεφθεί και τις δυο μεριές.  Αυτό νομίζω, με βοηθάει να έχω μια διαφορετική άποψη, από κάποιον που η καταγωγή του είναι πιο κοντά σε όλα αυτά.

– Η Μεσόγειος φαίνεται να είναι δυνατή πηγή έμπνευσης για εσάς. Το τελευταίο διάστημα έχει γίνει ένας φρικτός υγρός τάφος, χιλιάδων ανθρώπων και παιδιών. Ποιά η τοποθέτησή σας;
Η περιγραφή σου είναι σκοτεινή, αλλά έχεις δίκιο. Ήμουν στη Λέσβο πριν δέκα μέρες. Όσο έμεινα στο νησί, ακόμη κατέφθαναν πρόσφυγες  και φορτώνονταν σε πλαστικές βάρκες, από διακινητές ανθρώπων στην Τουρκία. Δεν υπάρχουν λόγια για τα αισθήματα μου, προς κάποιον που στοίβαζε εβδομήντα ανθρώπους – συμπεριλαμβανόμενων και βρεφών- πάνω σε μια βάρκα, σχεδιασμένη για δώδεκα άτομα και να τους δίνουν ψεύτικα σωσίβια. Οι διακινητές διαχειρίζονται αίμα με τα χέρια τους.  Ξεκάθαρα οι διακινητές ανθρώπων, είναι η σημερινή εκδοχή των διακινητών ναρκωτικών, σε σχέση με τα χρήματα που εμπλέκονται. Αλλά εδώ έχουμε ανθρώπους, όχι εμπόρευμα! Άκουσα κάποιες βαθιά σοκαρίστηκες ιστορίες και συνάντησα πολλούς ανθρώπους στη Λέσβο, οι οποίοι  είχαν σώσει αμέτρητο κόσμο. Μιλάμε για ήρωες! Μάλιστα,  πήρα φωτογραφία ένα από τα χιλιάδες “σωσίβια του θανάτου”. Όλο αυτό, με κάνει να σκέφτομαι τον κίνδυνο, στον οποίο εκτέθηκαν τόσοι οι άνθρωποι. Μια διαδικασία από την οποία, πολλοί δεν τα κατάφεραν.

– Ως δημοσιογράφος του ταξιδιωτικού ρεπορτάζ, έχετε βρεθεί σε πολλές χώρες με ιδιαίτερους πολιτισμούς. Πώς βλέπετε σήμερα τις καταστάσεις σε παγκόσμιο επίπεδο;
Κάθε χώρα έχει τον δικό της πολιτισμό, αλλά  και τις δικές της παραδόσεις. Κάτι πολύ σημαντικό για την ταυτότητα του οποιουδήποτε τόπου. Τα προβλήματα ξεκινούν όταν επιβάλεις την κουλτούρα σου ή τις παραδόσεις σου σε κάποιον άλλον, είτε είναι ένας άνθρωπος, είτε μια ολόκληρη χώρα. Το κλειδί είναι ο σεβασμός στον τρόπο ζωής του άλλου και όχι η ανοχή. Σε σχέση με την παγκόσμια κατάσταση, ανησυχώ κυρίως για τους κινδύνους που παρουσιάζονται από κάθε εξτρεμιστική οργάνωση. Απαντώ τώρα  τις  ερωτήσεις σου, στην πτήση μου από Αθήνα προς Λονδίνο. Ένιωσα ασφάλεια στην Αθήνα. Αλλά για να είμαι ειλικρινής, δεν νιώθω ασφάλεια στο Λονδίνο. Πηγαίνω στο Παρίσι την επόμενη εβδομάδα. Είμαι προβληματισμένη για τον εαυτό μου, για την οικογένεια μου και για οποιονδήποτε, που ζει σε μια ευρωπαϊκή χώρα υπό την απειλή τρομοκρατίας. Αυτή είναι αλήθεια.

– Ως γνήσια φιλέλληνας, πώς θα χαρακτηρίζατε τις εξελίξεις για την Ελλάδα από το 2009 μέχρι σήμερα και πως προβλέπεται το μέλλον αυτής της χώρας;
Ως φιλέλληνας, είναι δύσκολο να μην είμαι ανήσυχη για την Ελλάδα. Η πραγματικότητα είναι πως αυτή η χώρα, έχει περάσει πάρα πολλές αναταραχές τα τελευταία εκατό χρόνια. Οι καταστάσεις δεν ξεκίνησαν να πηγαίνουν λάθος, ξαφνικά πριν από μια επταετία. Πότε υπήρξε ειρήνη και σταθερότητα; Πότε ήταν μια ήσυχη στιγμή; Το τελευταίο διάστημα, η λέξη κρίση να είναι υπέρ-χρησιμοποιημένη. Το μέλλον της Ελλάδας φαίνεται αρκετά δεμένο με την Ευρώπη ως σύνολο (έχοντας ψηφιστεί να μην βγει εκτός Ε.Ε. από τον περασμένο χρόνο) και η ολότητα της Ευρωπαϊκής  Ένωσης, δεν ήταν ποτέ άλλοτε σε πιο βραχώδης κατάσταση! Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ψηφίζουμε για την παραμονή ή την αποχώρηση της χώρας μας από την Ευρώπη. Αν φύγουμε, θα υπάρξει ένα μεγάλο αντίκτυπο. Επίσης σε περίπτωση που η Τουρκιά ενωθεί, θα υπάρξει μια διαφορετική επίδραση. Η Ελλάδα αντιμετωπίζει ένα αβέβαιο μέλλον, όπως όλες οι χώρες τις Ευρώπης.

– Τί δεν έχουμε εκτιμήσει οι έλληνες από την χώρα μας;
Κάποιοι άνθρωποι είναι πάρα πολύ ανήσυχοι για την καθημερινή τους επιβίωση ώστε να εκτιμήσουν την ομορφιά της.

001_to nisi– Το Mega Channel προβάλει σε επανάληψη το «Νησί», μια από τις καλύτερες τηλεοπτικές δουλειές των τελευταίων χρόνων. Γιατί αρνηθήκατε πρόταση κινηματογραφικής παραγωγής του Hollywood και εμπιστευτήκατε την ελληνική αγορά για το βιβλίο σας;
Είναι κάτι που δεν το έχω μετανιώσει. Ο παραγωγός του Hollywood, δεν ενδιαφερόταν να κρατήσει την υπόθεση, όπως είναι στο βιβλίο. Ωστόσο, ήμουν αποφασισμένη να προστατεύσω την αξιοπρέπεια των άρρωστων ανθρώπων, των οποίων περιγράφω στην ιστορία. Νομίζω πως το τελικό αποτελέσματα, “μιλάει” από μόνο του. Η σειρά είναι το ίδιο σφικτή όπως το βιβλίο. Ο Θοδωρής Παπαδουλάκης και η Μιρέλλα Παπαοικονόμου, φρόντισαν για ένα αξιοπρεπές αποτέλεσμα.

– Μια τηλεοπτική σειρά όπως το «Νησί» δεν θα  προβληθεί και σε άλλες χώρες ανά τον κόσμο;
Η σειρά το αγοράστηκε από κάποιες βαλκανικές χώρες, καθώς και από την Φινλανδία. Κάποιοι λαοί όμως, έχουν λιγότερη όρεξη για μια σειρά είκοσι έξι επεισοδίων. Θα προβάλουν μονάχα τα οχτώ, τα δέκα ή δώδεκα επεισόδια κι αυτό είναι ένα εμπόδιο. Ποτέ δεν σταματήσαμε την προσπάθεια ώστε «Το Νησί» να το δουν κι άλλοι άνθρωποι ανά την υφήλιο.

– Πώς είναι να μοιράζετε τον χρόνο σας μεταξύ Αγγλίας και Ελλάδας, ποια η αντίδραση της οικογένειάς σας;
Υπέροχα! Είμαι πολλή τυχερή να μετακινούμε ανάμεσα σε δυο  θαυμάσιες  χώρες, που είναι και τόσο αντίθετες μεταξύ τους.

– Το motto σας, για τους αναγνώστες μας;
Να αγαπάτε την πόλη σας…

, , , ,