Top Navigation Menu

Μαίρη Μηλιαρέση "Τα σημερινά τηλεπαιχνίδια είναι μόνο για χαβαλέ…"

Μαίρη Μηλιαρέση

Μαίρη Μηλιαρέση

Συνέντευξη στoν ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΗ.

Η δεκαετία των 90’s ήταν εκείνη που γέννησε την ιδιωτική τηλεόραση και όχι μόνο! Αυτή η «χρυσή» δεκαετία για πολλούς, μας σύστησε και πολλά φρέσκα πρόσωπα για την εποχή εκείνη, τα οποία εξακολούθησαν για πολλά χρόνια να «μπαίνουν» καθημερινά στο σπίτι μας, μέσα από του δέκτες μας και να μας κρατούν συντροφιά.

Σίγουρα ένα από τα πιο αγαπητά πρόσωπα της δεκαετίας αυτής που πέρασε ανεπιστρεπτί, είναι η Μαίρη Μηλιαρέση. Όλοι θυμόμαστε το θρυλικό τηλεπαιχνίδι του Μεγάλου καναλιού με τον τίτλο «Ρουκ – Ζουκ». Παρουσιάστρια φυσικά η Μαίρη Μηλιαρέση, η Μαίρη όλων των Ελλήνων. Το ραντεβού μας μαζί της ήταν σταθερό κάθε μεσημέρι.

Ναι, τα κατάφερε και μας κέρδισε. Το μπρίο της, η εξυπνάδα της, η ετυμολογία της, η όμορφη εμφάνιση της… Ο συνδυασμός όλων αυτών των στοιχείων, μας σύστησε το «πρότυπο» για το κορίτσι της διπλανής πόρτας.

Κι όμως, πριν την κατακτήσει η τηλεόραση και γίνει η καθημερινή μας παρέα, βάζοντας τους παίκτες να συσχετίζουν μεταξύ τους λέξεις-έννοιες με σημασιολογική συνάφεια σε όσο το δυνατόν μέγιστή ταχύτητα γινόταν, η Μαίρη μας είχε συστηθεί αλλιώς.

Το 1983, έλαβε μέρος στα Ελληνικά Καλλιστεία Ομορφιάς, από όπου απέσπασε τον τίτλο της 2ης Miss Hellas. Στης αρχές της νοσταλγικής πλέον δεκαετίας των 90’s, δοκίμασε τις ικανότητες της στο τραγούδι.

Μετά το πέρασμά της από τη μουσική, τον Απρίλιο του 1994 μας κρατά συντροφιά ως τηλεπαρουσιάστρια με το «Ρουκ – Ζουκ», που ολοκλήρωσε τον κύκλο του ύστερα από μεγάλη επιτυχία τον Ιούνιο του 1997.

Έπειτα η Μαίρη παρουσιάζει το πρώτο μεσημεριανό μαγκαζίνο της Ελληνικής τηλεόρασης στο Mega, με τίτλο «Μεσημεράκι», το οποίο γυριζόταν σε έναν εξωτερικό χώρο στην Αθήνα, πάνω στη θάλασσα. Επίσης, συνεργάστηκε και με άλλους τηλεοπτικούς σταθμούς όπως με το Tempo TV, παρουσιάζοντας την καθημερινή μεσημεριανή εκπομπή «Αποχρώσεις». Τελευταία της συνεργασία στην τηλεόραση ήταν με το Alter και την εκπομπή “TV Weekend”. Παρ’ όλα αυτά, την βλέπουμε συχνά καλεσμένη σε εκπομπές.

Η Μαίρη Μηλιαρέση όμως, πήρε την απόφαση να βαδίσει σε ποιο σταθερά επαγγελματικά βήματα. Έτσι πριν λίγα χρόνια άνοιξε το δικό της ιταλικό εστιατόριο το “Venti” στου Ψυρρή, στέκι πολλών επώνυμων καλλιτεχνών.

Στη ζωή της η μοναδική προτεραιότητα είναι η κόρη της στην οποία η Μαίρη δίνει όλη της αφοσίωση και αγάπη. Εμείς της ζητήσαμε να ξεκλέψει λίγο απ’ το φορτωμένο της πρόγραμμα και την συναντήσαμε στο “Riva” της Γλυφάδας όπου και είχαμε μια πολύ χαλαρή και ζεστή κουβέντα για το χθες και το σήμερα.

πάμε πλατεία… Εσπερίδων

Μαίρη, πες μας αρχικά πως ξεκίνησες επαγγελματικά να εργάζεσαι στην τηλεόραση ως παρουσιάστρια; 

Η πρώτη πρόταση που δέχτηκα ήταν από τον Νίκο Μαστοράκη, όταν ξεκίναγε το Star Channel, και είχε αναλάβει το πρόγραμμα του σταθμού. Έκανα την παρουσίαση των 20 πρώτων τραγουδιών στην εκπομπή που ονομαζόταν top 20 gr. Αυτή ήταν η πρώτη μου επαφή με την τηλεόραση.

Αναπολείς αυτά τα χρόνια;

Μου άρεσε πάρα πολύ η δουλειά που έκανα τότε. Για μένα ήταν πάρα πολύ ωραίο αυτό το βήμα και ήταν διαφορετικό με όσα πράγματα είχα κάνει πριν, όπου δούλευα αρκετά χρόνια ως μοντέλο. Μετά είχα δοκιμάσει το τραγούδι και είχα κάνει ένα δίσκο. Την επαφή με την κάμερα την είχα από μικρή καθώς από παιδί έκανα διαφημιστικά σαν μοντέλο. Επομένως η τηλεόραση ήρθε πολύ φυσικά μέσα από αυτά. Μου άρεσε αυτό που έκανα αλλά κάθε πράγμα στον καιρό του. Αν με έβαζες να το κάνω τώρα δεν ξέρω αν θα ήταν τόσο ευχάριστο, αυτό πάει αναλογικά με τις ηλικίες μας.

Ποια εκπομπή απ’ όσες παρουσίασες, πιστεύεις πως σε στιγμάτισε και γιατί;

Αυτή που πιστεύεις κι εσύ (γέλια)…

Το «Ρουκ – Ζουκ», ήταν μεγάλη επιτυχία, κράτησε αρκετά χρόνια και ήταν και πολύ ωραία εκπομπή. Ακόμα και σήμερα έρχονται εδώ άτομα τα οποία θα μου πούνε, έχουμε παίξει στο παιχνίδι σου ή μου λένε πως έχουν το βίντεο από την εκπομπή τη συγκεκριμένη, να στη στείλω; Επίσης με κοιτάνε, μου χτυπάνε την πλάτη και μου λένε ρουκ – ζουκ, ύστερα από τόσα χρόνια. Αυτό δείχνει την μεγάλη επιτυχία που γνώρισε το παιχνίδι αυτό.

Αν ξανά επανερχόταν το «Ρουκ – Ζουκ» θα ήθελες να το ξαναπαρουσιάσεις;

Με τρέλα! Μου έχει λείψει αυτό το παιχνίδι, το βλέπω και στον κόσμο που έρχεται εδώ στο Riva. Μου λένε έλα παίξουμε εδώ ή με ρωτάνε γιατί δεν το κάνω πάλι. Ο κόσμος όμως δεν μπορεί να καταλάβει πως δεν είναι στο χέρι σου να κάνεις μια εκπομπή. Όλο αυτό έχει να κάνει με πρόγραμμα, παραγωγή και με το τη θέλουν τα κανάλια να προσφέρουν στον κόσμο..

Σου λείπει η τηλεόραση, θα ήθελες να επιστρέψεις ξανά σε αυτήν επαγγελματικά;

Έχει αλλάξει πολύ το σκηνικό στην τηλεόραση. Θα γυρνούσα στην τηλεόραση, μόνο εάν υπήρχε μια πρόταση η οποία θα ήταν για μένα πολύ-πολύ ενδιαφέρουσα, να ήταν κάτι σοβαρό το οποίο να μην έχει να κάνει με κουτσομπολιό. Και αν ήταν το «Ρουκ – Ζουκ» όπως σου είπα, εννοείται πως θα το έκανα, θα ήταν πάρα πολύ μεγάλη χαρά μου. Το «Ρουκ – Ζουκ» ήταν ένα παιχνίδι που βασιζόταν στην παρέα, χωρίζονταν σε ομάδες 5 ατόμων που συνήθως ήταν φίλοι μεταξύ τους, υπήρχε ένα πολύ ωραίο κλίμα εκεί. Και βεβαίως με ένα πάρα πολύ ωραίο τρόπο, χωρίς να είναι παιχνίδι γνώσεων καθαρό, όπως ήταν «Η αγορά του αιώνα» μετέπειτα, έπαιζες με την Ελληνική Γλώσσα.

Σίγουρα η κρίση στα media είναι τεράστια, βάση της εμπειρίας σου στο χώρο αυτό, ποιες αλλαγές πιστεύεις χρειάζονται για να ανακάμψει ξανά;

Δεν νομίζω ότι μπορούν να γίνουν αλλαγές στα media. Αυτό απλά είναι απόρροια όλων των άλλων που συμβαίνουν στην χώρα γενικότερα.

Η κρίση είναι παντού δεν είναι μόνο στην τηλεόραση. Η Ελλάδα καταρρέει αυτή τη στιγμή, είμαστε η πιο όμορφη χώρα στον κόσμο και είμαστε δυστυχώς για κλάματα. Δεν υπάρχουν άνθρωποι να μπορέσουν να την κυβερνήσουν για να ανακάμψει η χώρα. Η κρίση υπάρχει και στις επιχειρήσεις, βλέπεις κάθε μέρα να κλείνουν τα μαγαζιά, δεν κινείται τίποτα στην αγορά. Δεν μπορώ να μιλήσω για τα media αυτή τη στιγμή όταν η χώρα καταρρέει. Είναι φυσικό αποτέλεσμα.

Είσαι αισιόδοξη πως τα πράγματα θα φτιάξουν σύντομα στα media;

Όχι δεν το πιστεύω. Δεν είμαι αισιόδοξη. Ενώ γενικά στη ζωή μου είμαι αισιόδοξη, σε αυτό το θέμα δεν είμαι. Διότι βλέπω τα πράγματα κάθε μέρα να χειροτερεύουν. Αν δεν δούμε μια βασική αλλαγή στο κράτος αυτό και στη χώρα που λέγεται Ελλάδα, δεν νομίζω να είναι σε τίποτα καλύτερα τα πράγματα δυστυχώς.

Ξεκίνησες την καριέρα σου ως μοντέλο κι έπειτα σε συναντάμε στην παρουσίαση τηλεοπτικών εκπομπών. Τι αγάπησες περισσότερο, την πασαρέλα ή τον τηλεοπτικό φακό;

Η πασαρέλα για μένα ήταν μια απίστευτη εμπειρία και ευχαρίστηση.

Μου άρεσε πάρα πολύ από τη δουλειά του μοντέλου που έκανα.

Αυτή η δουλειά ξέρεις, έχει τις φωτογραφίσεις, έχει τις επιδείξεις, έχει τα διαφημιστικά στην τηλεόραση, έκανα πάρα πολλά από όλα αυτά, αλλά η πασαρέλα για μένα ήταν το ωραιότερο πράγμα. Γιατί την ώρα που το κάνεις, την ίδια στιγμή παίρνεις πίσω  την ανταπόκριση από τον κόσμο και το αποτέλεσμα της δουλειάς σου.

Εάν το έκανες καλά ή όχι. Δεν περιμένεις να βγει η φωτογράφιση ή εκπομπή να δεις εάν έκανε νούμερα. Την ώρα που είσαι στην πασαρέλα έχεις την επαφή με τον κόσμο, όπως οι ηθοποιοί στο θέατρο.

Αυτό αγάπησα στην πασαρέλα.

Και στο τηλεοπτικό φακό αγάπησα την άνεση που είχα, ήταν σα να ήμουνα σπίτι μου. Ο τρόπος που μιλάω αυτή τη στιγμή σε σένα, είναι ο τρόπος που μιλάω και μπροστά στην κάμερα, χωρίς να αλλάζει τίποτα. Αυτό το πράγμα έβγαινε από μόνο του, κι έτσι μου έβγαλε τη δουλειά πολύ φυσικά χωρίς προσπάθειες και χωρίς να υποκριθώ καμία στιγμή. Αυτή είμαι και αυτή ήμουν και μπροστά στο φακό και πίσω από αυτόν.

Δοκίμασες τις δυνάμεις σου και στο τραγούδι, με ιδιαίτερη επιτυχία. Ήταν ένα απ’ τα όνειρά σου να γίνεις τραγουδίστρια;
Όχι, δεν το είχα σκεφτεί ποτέ, προέκυψε τελείως από συμπτώσεις και συγκυρίες. Εγώ τραγουδούσα στο χαβαλέ με την παρέα μου.

Μια φορά με τον οίκο μόδας του Χρήστου Μαϊλη είχαμε πάει για μια επίδειξη στην Κύπρο, και όπως ήμασταν σε μια ταβέρνα και τρώγαμε, είχε ζωντανή μουσική. Ήμουν νούμερο ένα χαβαλές, ανέβαινα και τραγούδα συνεχώς.

Μου έλεγε ο Χρήστος συνεχώς πρέπει να τραγουδήσεις και μετά από δυο χρόνια αφού μου το είχε πει δέκα φορές, του λέω «αμάν ρε Χρίστο να τραγουδήσω».

Με πήγε στο Show Center, ξεκίνησα να τραγουδάω εκεί και έκανα και τον δίσκο με το Αλέξη Παπαδημητρίου. Τον πρώτο και τον τελευταίο.

Για ποιο λόγο δεν συνέχισες να ασχολείσαι με το τραγούδι;

Ένας λόγος είναι, διότι ανακάλυψα ότι δεν μου αρέσει πάρα πολύ το να είμαι πάνω στην πίστα μέχρι αργά τη νύχτα. Ενώ στην αρχή έφευγα πολύ νωρίς γιατί πάντα ήμουν στο πρώτο πρόγραμμα, δεν έβγαινα στο λαϊκό, δεν προλάβαινα πολύ αργά, λουλούδια και τέτοια.

Μετά, αυτή η δουλειά άρχισε να έχει μεγαλύτερες απαιτήσεις από εμένα και ένας λόγος που αποχώρησα και δεν το πάλεψα ιδιαίτερα ήταν γιατί ήρθε η πρόταση με το «Ρουκ – Ζουκ». όταν ήδη είχα αρχίσει την προετοιμασία του δεύτερου δίσκου μου.

Μετάνιωσες γι’ αυτή σου την απόφαση;
Καθόλου δεν μετάνιωσα γιατί μετά προέκυψε το Ρουκ-Ζουκ», που έκανε πολύ μεγάλη επιτυχία και ήταν και λατρεμένο παιχνίδι, και έχει μείνει και στην ιστορία την τηλεοπτική μαζί με ένα –δυο ακόμα. Όπως οι «Κόντρες» με τον Βλάσση Μπονάτσο. Τώρα τα παιχνίδια είναι όλα τζόγος, για να γίνει παιχνίδι στην τηλεόραση πρέπει να παίζονται πάρα πολλά λεφτά. Τότε τα παιδιά δεν παίζανε για λεφτά.

Τα σημερινά Concept  δεν λέγονται για μένα παιχνίδια, αυτά είναι για γίνεται χαβαλές και να κάθεσαι στον καναπέ σου και να βλέπεις τον άλλον ο οποίος, σκοτώνεται, πέφτει, φοβάται, γκρεμίζεται, τρομάζει. Αυτό που κάνεις πλέον από τον καναπέ σου είναι να χαζεύεις τον πόνο του άλλου.

Εδώ μιλάμε για τηλεπαιχνίδια και για επίπεδο, που διασκέδαζες και μάθαινες ταυτόχρονα. Τότε μάλιστα έρχονταν παιδιά 18-25 ετών που δεν τους ένοιαζαν  τα χρήματα. Έρχονταν μόνο για να παίξουν και να περάσουν καλά.

Αν η κόρη σου θελήσει να ασχοληθεί με κάτι από αυτά που ασχολήθηκες στο παρελθόν, τι θα την συμβούλευες;
Ήδη έχει αρχίσει και ασχολείται, όχι μ’ αυτό που ασχολιόμουν εγώ. Τώρα χορεύει, κάνει χρόνια μπαλέτο κλασικό, τώρα συνεχίζει με όλους τους χορούς που μπορεί να υπάρχουν σε μια σχολή που παρακολουθεί καθημερινά, όλα τα μαθήματα χορού.

Ενώ θέλει να γίνει ηθοποιός και χορεύτρια, και ετοιμάζεται για το Hollywood. Οτιδήποτε αποφασίσει να κάνει και ξέρω ότι έχει την δυνατότητα να το κάνει, αλλά όχι επειδή την έχει «ψωνίσει», είμαι δίπλα της και την στηρίζω. Και επειδή βλέπω ότι αυτό που θέλει να κάνει, το στηρίζει και το μπορεί, εγώ είμαι εδώ να την στηρίξω για το οτιδήποτε.

Πώς αισθάνεσαι που είσαι τόσο νέα μαμά με μια κόρη 15 ετών;
Τέλεια, δεν υπάρχει πιο ωραίο πράγμα. Θα μπορούσα να την έχω κάνει ακόμα νεότερη. Αν ήταν τώρα 25 μπορεί να ήταν και καλύτερα, να είχε και ένα εγγονάκι να ήταν όλα τέλεια!!

Ερχόμαστε στα επαγγελματικά του «σήμερα». Είσαι επιχειρηματίας έχοντας ένα καταπληκτικό restaurant στο Ψυρρή, το “Venti” Τι σε έκανε να πάρεις μια τέτοια απόφαση και να ασχοληθείς με κάτι λιγότερο σχετικό με όσα είχες πιο πριν;
Όταν η δουλειά στην τηλεόραση κάποια στιγμή τελείωνε, άρχισα να κάνω άλλα πράγματα. Μετά τελείωσε και το τηλεπαιχνίδι «Η αγορά του αιώνα», μετά ήταν «Το μεσημεράκι» που είχε πολύ μεγάλη επιτυχία, μια από τις ωραιότερες εκπομπές που έχω κάνει. Πάντα ήθελα να κάνω κάποια δουλειά που να έχει να κάνει με μένα. Δηλαδή να μην περιμένω ποιος θα αποφασίσει να κάνει εκπομπή, για να με καλέσει να πάω, γιατί όλοι ξέρουμε πως αυτές οι δουλειές είναι πολύ προσωρινές, όλες αυτές! Ήθελα να κάνω κάτι ποιο σταθερό, το οποίο να μπορώ να το ελέγχω, μια επιχείρηση εν πάση περιπτώσει. Προέκυψε αυτή η συνεργασία που φτιάξαμε το “VENTI”. Είναι ένα καταπληκτικό μαγαζί, στο κέντρο της Αθήνας, δεν νομίζω ότι υπάρχει ωραιότερος χώρος  στην Αθήνα απ’ αυτόν. Είναι μια παλιά μονοκατοικία στου Ψυρρή, που το μαγαζί όλο, είναι το αίθριο αυτής της μονοκατοικίας, με  τζαμαρία που ανοίγει και κλείνει από πάνω, με μια ελιά στο εσωτερικό με το που μπαίνεις. Με έναν φοίνικα τεράστιο που περνάει μέσα από το μπαλκόνι και φαίνεται φωτισμένος ψηλά στον ουρανό. Είσαι μέσα στο μαγαζί και βλέπεις το φεγγάρι, δεν υπάρχει αυτό. Με πολύ ωραία ποτά και πολύ ωραία κουζίνα. Από τότε κοντεύουν 7 χρόνια. Με κούρασε ιδιαίτερα το πήγαινε – έλα. Έμενα χρόνια στην Βάρκιζα, τώρα στη Γλυφάδα, και το μαγαζί είναι στο κέντρο, με αποτέλεσμα να έχω αποχωρήσει λίγο από αυτό.

Σε συναντούμε όμως στο All day bar “Riva”… Τι κάνεις εδώ;
Το Riva είναι ένα καινούργιο μαγαζί που φτιάχτηκε λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 2011 αρχές του ’12. Εγώ είμαι από τον Φεβρουάριο εδώ σ’ αυτό το χώρο. Επειδή όμως μένω αρκετά χρόνια στη Γλυφάδα, ξέρω την αγορά της, και είναι όλοι σχεδόν γνωστοί και φίλοι και ξεκίνησα λοιπόν έτσι τη συνεργασία μου μ’ αυτό το μαγαζί, κάνοντας τις δημόσιες σχέσεις του μαγαζιού  και έχω πλέον ενσωματωθεί κανονικά με το team της ομάδας. Είναι όλοι τους πολύ καλοί επαγγελματίες. Και οι επιχειρηματίες και οι συνάδελφοι που ασχολούνται με το χώρο.

Είναι ένα μαγαζί ιδιαίτερα προσεγμένο, με πάρα πολύ καλά ποτά και cocktails που υπογράφει ο Αργύρης, ο οποίος έχει τρία παγκόσμια βραβεία στα cocktails. Έχει ωραία μουσική που το κάνει να είναι διαφορετικό από όλα τα άλλα, και έχει κρατήσει μια διαφορετική προσωπικότητα. Παίζει bossa nova, swing, και κάποια βράδια που εγώ κάνω κάποια party, παίζουμε και λίγο rock.

Πώς έγινε η συνεργασία στο “Riva”;
Κάποια απ΄ τα παιδιά που είναι μέσα στην επιχείρηση είναι φίλοι μου, οι οποίοι βλέποντας ότι έχω αρχίσει να αποχωρώ από το μαγαζί μου στην Αθήνα και επειδή γνωρίζοντας πως στο PR δεν παίζομαι(γέλια), μου πρότειναν να συνεργαστούμε. Τελικά ήταν πάρα πολύ καλή η ιδέα τους, απ’ ότι φάνηκε εκ του αποτελέσματος.

Και βεβαίως πολύ καλή και η δική μου η απόφαση να συνεργαστώ με αυτό το μαγαζί. Κάθε Τετάρτη εδώ στο Riva, κάνω ένα party που το λένε M&M, από το Μαίρη Μηλιαρέση, κερνάω M&Μ’s πίτσα Μηλιαρέση. Είναι μια φανταστική πίτσα πολύ λεπτή και τραγανή.

Η οικονομική κρίση πόσο βλέπεις να έχει επηρεάσει την κίνηση στην αγορά σε χώρους εστίασης και διασκέδασης;
Γενικώς έχει επηρεάσει τα πάντα η κρίση, ο κόσμος δεν έχει λεφτά. Έχουν πλέον σταματήσει να δουλεύουν τα πολύ καλά μαγαζιά με τα ακριβά φαγητά, ενώ έχουν ανέβει αρκετά τα μαγαζιά με τα φθηνά φαγητά όπως τα σουβλατζίδικα. Ο άλλος δεν μπορεί να πάει και να δώσει 60 και 70 ευρώ ανά ζευγάρι. Πάει και δίνει 15 τρώνε πάρα πολύ ωραία. Αυτό βλέπω. Αυτό έχει αλλάξει στην αγορά με την κρίση.

Η ευχή σου;
Εύχομαι στο Cityway να συνεχίσει έτσι δυναμικά όπως ξεκίνησε, και με τέτοιους καλούς συνεργάτες, όπως βλέπω να έχει με την έναρξη του. Μέσα στην κρίση αυτό που θα κάνετε να είναι πολύ καλό και για εσάς και για τα μαγαζιά αυτά που προσπαθούν να επιβιώσουν και βεβαίως όπως είπαμε πριν έχοντας καλή ποιότητα και καλές τιμές. Είναι για όλο τον κόσμο σε όλα τα επαγγέλματα. Πρέπει να έχουμε δύναμη, κουράγιο και καινούργιες ιδέες για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε.

, , ,