Top Navigation Menu

Κώστας Βουτσάς: Ζωή είναι να αντιστέκεσαι

test-post-header

KΩΣΤΑΣ ΒΟΥΤΣΑΣ Ιδιαίτερες συστάσεις δεν χρειάζονται. Από τους μεγαλύτερους Έλληνες ηθοποιούς που έχουν στιγματίσει τον ελληνικό κινηματογράφο και το θέατρο με την παρουσία τους. Συμφιλιωμένος με τον χρόνο αφού έχει καταφέρει να αισθάνεται, να σκέπτεται και να εκφράζεται με την σοφία της ηλικίας του και τη ζωντάνια της νεανικότητας που τον διέπει.. Τον συνάντησα στα καμαρίνια του θεάτρου “ΗΒΗ” όπου κάναμε τη συνέντευξη, η οποία ήταν περισσότερο μια φιλική κι ανοιχτή συζήτηση με έναν εγκάρδιο φίλο… Έναν αιώνιο έφηβο… τον κ. Βουτσά.

Πώς αισθάνεστε που για τρίτη συνεχή χρονιά πρωταγωνιστείτε στη θεατρική παράσταση «Ο Παππούς έχει πίεση» στο θέατρο «Ήβη»;
Είναι μεγάλη η χαρά μου όπως καταλαβαίνεις, γιατί δύσκολα πετυχαίνουν έργα και πρέπει να το εκμεταλλευτούμε αυτό προς όφελος και των θεατών. Είναι ένα έργο πολύ γυναικείο, ασχολείται με τη γυναίκα βασικά -γι’ αυτό μάλιστα προτείνω τις γυναίκες που έρχονται εδώ στο θέατρο- να φοράνε σερβιέτες γιατί το έργο έχει πολύ γέλιο. Έχει να δώσει πολύ ωραία μηνύματα, αφού ασχολείται με τα θέματα και τα προβλήματα των γυναικών, μέσα από την κωμωδία βέβαια και μέσα από τη χαρά που δίνει η γυναίκα σε μας τους άντρες. Θα παίξουμε μετά και στη Θεσσαλονίκη, το κυκλοφορούμε πολύ… Σκεφτόμαστε να πάμε και στο εξωτερικό. Είναι ένα έργο που έχει κάνει επιτυχία… και μια επιτυχία όταν υπάρχει δεν την αφήνεις να φύγει. Όχι όπως κάναμε παλιά. Τότε  παίζαμε ένα έργο μια σεζόν, γίνονταν χαμός, όμως, δεν το παίζαμε ξανά και την επόμενη χρονιά. Έτσι αυτό το εκμεταλλευόμαστε και το κοινό μπορεί να έρθει να δει το έργο αυτό. Είμαι πολύ ευχαριστημένος που συνεχίζουμε για τρίτη χρονιά και θα συνεχίσουμε.

Τι σας κέντρισε στην πρόταση να παίξετε στο ρόλο του παππού;
Εμένα η δουλειά μου είναι αυτή, να παίζω στο θέατρο, κι όποτε μου δοθεί η ευκαιρία παίζω. Βέβαια συνήθως παίζω μικρούς ρόλους γιατί τώρα τα θέματα είναι για τους νέους, τηλεοπτικά, κινηματογραφικά και θεατρικά. Μ’ άρεσε πολύ το έργο -και πιστεύω πολύ στη Δήμητρα Παπαδοπούλου, την θεωρώ το μέλλον του θεάτρου μας, μεγάλη συγγραφέας και πολύ καλή σκηνοθέτις- και με τσίγκλησε πολύ και ο θίασος η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου, η Θωμαΐς Ανδρούτσου, η Σοφία Παυλίδου, ο Κώστας Αποστολάκης και ο Πέτρος Λαγούτης.

Λόγω της κατάστασης που ξεκίνησε και ακολούθησε το 2012 που σε λίγο τελειώνει, έχει δημιουργηθεί μια τάση μετανάστευσης στους νέους σήμερα. Πώς το σχολιάζετε αυτό;
Κοιτά να δεις γιατί συμβαίνει αυτό, οι πολιτικοί μας είναι δυστυχώς όλοι πουλημένοι, δηλαδή έρχονται να εκτελέσουν κάποιο σενάριο που τους δίνουν. Είναι δηλαδή υπάλληλοι αυτοί όλοι. Θα σου πω κάτι πιο απλό, στην Ελλάδα από χιλιάδες χρόνια πριν, δύο μόνο αρχηγοί κρατών πετύχανε: η θεά Αθηνά και ο Καποδίστριας. Η θεά Αθηνά ήταν ας πούμε ο κυβερνήτης της Αθήνας και τους έμαθε να σκάβουν, να θερίζουν, να κάνουν ναυπηγεία, να πολεμούν. Δεύτερος ήταν ο Καποδίστριας, τον οποίον τον φάγανε οι Μαυρομιχάλιδες, οι Ζαΐμιδες, οι Μιαούλιδες. Τον φάγανε γιατί ήρθε και έφτιαξε το κράτος κι αυτό δεν συνέφερε τους φοροεισπράκτορες των Τούρκων. Δεν είναι μόνο αυτό, όλοι αυτοί και στη συνέχειά τους οι  Βενιζέλοι, οι Παπάγοι, οι Παπανδρέοι, οι Μητσοτάκιδες, οι Σημίτηδες, οι Καραμανλίδες, οι Σαμαράδες αυτοί όλοι είναι εκείνοι που θέλουν «να εκτελέσουν» αυτόν που θα είναι καλός στη διακυβέρνηση της χώρας. Είναι στο εξωτερικό διάφορα κυκλώματα όπως η λέσχη Bilderberg  και παίρνουν οι δικοί μας τα σενάρια από εκεί. Και μας δουλεύουν και με το θέμα της τρόικας… Και τι εννοώ μ’ αυτό που λέω: Λέει η τρόικα θέλουμε 5 δραχμές, βγαίνουν οι πολιτικοί μας και φωνάζουν θέλουν 8 και τι είναι αυτά που λένε που θα τους δώσουμε 8 δραχμές, θα κοιτάξουμε να δώσουμε μόνο 5. Και δίνουν 5 και λένε μετά «κερδίσαμε». Μα δεν κέρδισες βρε άνθρωπε αφού τόσα έδωσες όσα ήθελε η τρόικα, άρα μας δουλεύουνε…

Άκου ένα παράδειγμα: «λέει ο εβραίος κάνοντας μάθημα στο παιδί του, όταν θα μπει μέσα ο πελάτης στο μαγαζί και σου ζητήσει να πάρει ένα παντελόνι, θα σου πει πόσο κάνει, θα του πεις 5 δραχμές κι άμα δεις και δεν πει κουβέντα θα του πεις έπειτα μόνο για το ένα παντζάκι».

Αυτό κάνουν κι αυτοί τώρα, μας δουλεύουνε και δεν αλλάζει η κατάσταση με τίποτα, γιατί είμαστε λαός βολεψάκιδων. Οι αιγύπτιοι λένε όταν κάνουν μια ζημιά δεν πειράζει. Εμείς λέμε δε βαριέσαι, είμαστε απ’ έξω φωνάζουμε, μόλις μπούμε μέσα τι με νοιάζει εμένα, ωχ αδερφέ. Είμαστε βολεψάκιδες, γι’ αυτό δύσκολα θα αλλάξει η κατάσταση. Και φοβάμαι ότι αν δεν χυθεί αίμα δεν θα αλλάξει αυτή η κατάσταση. Και για να αλλάξει η κατάσταση λέει ο Λένιν νομίζω «σε ένα τραπέζι όταν κάθονται δύο, ο ένας τρώει κι ο άλλος βλέπει, η συντέλεια του κόσμου έρχεται απ’ αυτόν που βλέπει»… Εμείς τι κάνουμε, αυτός που βλέπει τσιμπολογάει και λιγάκι. Μόλις αδειάσει το πιάτο του όμως…

Κι αυτό ήταν ένας πρόλογος που έκανα για να απαντήσω στην ερώτησή σου για τη μετανάστευση. Ερχόμαστε στη μετανάστευση, τα παιδιά πρέπει να φύγουνε, όχι αναγκάζονται, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝΕ, να μάθουν κινέζικα, ινδικά, αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά. Είναι απαραίτητο να φύγουν, γιατί αλλιώς εδώ δεν κάνουν καριέρα με τίποτε. Δεν βλέπεις εδώ τι γίνεται, παιδιά χιλιάδες πάνε Αυστραλία, Αμερική, Γαλλία, Γερμανία, Κίνα κι είναι λογικό αυτό. Αλλά ποιος φταίει; Φταίμε εμείς γι’ αυτό το πράγμα, που φέραμε σ’ αυτή την κατάσταση τους νέους. Φταίμε εμείς οι μεγάλοι στην ηλικία που ήμασταν βολεμένοι και δεν μιλάγαμε. Ήμασταν φοροφυγάδες, με 4 αυτοκίνητα, δάνεια, διακοποδάνεια, πλαστικό χρήμα. Πού πας ρε άνθρωπε και τα παίρνεις αυτά τα πράγματα!!! Και τώρα δεν έχουμε πώς να τα πληρώσουμε. Και φυσικά δεν μπορείς αφού ποτέ δεν τα είχες, δανεικά ήταν!! Η μετανάστευση λοιπόν είναι αναγκαία. Εγώ έχω 3 παιδιά κι ένα που μεγάλωσα, τον Άνθιμο Ανανιάδη. Η μια μου κόρη η Θοδώρα είναι στη Ρώμη, πάει πολύ καλά ως ηθοποιός, βρήκε δουλειά, τρέχει, κινείται, ενδιαφέρεται. Η άλλη μου κόρη είναι στο Λονδίνο. Κι ο Άνθιμος είναι στο Λος Αντζελες και κάνει καριέρα, και πετυχαίνει μάλιστα έχει κάνει και μια ταινία. Η μεγάλη μου κόρη είναι εδώ πέρα, ασχολείται με τις Δημόσιες Σχέσεις κι ευτυχώς πάει καλά κι αυτή. Πάντως εγώ είμαι από αυτούς που παροτρύνω τα παιδιά να φύγουνε. Λέει η γυναίκα μου κάποια στιγμή για τα παιδιά μας «μα πού να πάμε στο Λονδίνο, στη Ρώμη…». Και της λέω «ναι γιατί αν την διόριζαν στην Αλεξανδρούπολη ή στη Φλώρινα θα πηγαίνεις να την βλέπεις;» Πιο εύκολα πας με τ’ αεροπλάνο στο εξωτερικό παρά να πας στην Αλεξανδρούπολη ή τη Φλώρινα που χρειάζεσαι ένα μισθό μέχρι να φτάσεις. Να φεύγουν λοιπόν τα παιδιά, αλλά φεύγοντας εκεί έξω ΝΑ ΔΙΑΦΗΜΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Η Ελλάδα είναι η ωραιότερη χώρα του κόσμου. Αν δεις, είναι τακτοποιημένο να την πουλήσουν την Ελλάδα, γιατί πέρσι το 2011-2010 δεν θυμάμαι καλά, είχαν βγει 3 ξένοι και μιλούσαν σε ένα πάνελ, και πρότειναν αφού είστε σ’ αυτή την κατάσταση «να πουλήσετε οικόπεδα, αρχαία…» Και βγήκαν οι δικοί μας και λένε « μα τι μας λέτε να πουλήσουμε… τι πράγματα είναι αυτά». Κι απαντούν κι οι ξένοι «Μα γιατί δεν τα ‘χουμε συμφωνήσει;» Είδες λοιπόν, ξεκαθαρίστηκαν. Κοίτα, αυτή την εποχή,   εμείς κυκλοφορούμε έξω, κάνει ακόμα ζέστη, με κοντομάνικο είμαστε. Έχεις ακούσει κανέναν σουηδό να θέλει να πάρει σπίτι στη Γερμανία; Εκεί κάθονται κλεισμένοι μέσα στα σπίτια τους με σόμπες και φοράνε μπουφάν. Εκεί ζούνε ήδη το χειμώνα. Εμείς εδώ άντε λίγο να βρέξει, θα ξαναφτιάξει μετά από λίγο…

Σε μια παλαιότερη συνέντευξή σας είχατε δηλώσει “υπέρ της επανάστασης εφόσον οι καταστάσεις οδηγούν προς τα εκεί”. Βλέπουμε στις μέρες μας να συμβαίνουν φαινόμενα και να αντιμετωπίζονται με βία, φανατισμό, ακραίες αντιδράσεις, ρατσισμό ακόμα και από πολιτικές παρατάξεις που είναι εκλεγμένες στο Κοινοβούλιο -κι όχι μόνο (π.χ. τα πρόσφατα γεγονότα που είδαμε έξω από το θέατρο «Χυτήριο»)-. Ποια είναι η δική σας τοποθέτηση σχετικά με το κλίμα και την «λογική» που επικρατεί;
Κοίταξε να δεις, κατ’ αρχάς στο «Χυτήριο» πιστεύω πως κακώς πήγαν όσοι πήγαν. Στο θέατρο πηγαίνοντας πληρώνεις εισιτήριο για να μπεις, είναι επιλογή σου. Πας απ’ έξω και λες, θα μπω, ή αν δεν θες δεν μπαίνεις μέσα. Κι αυτοί που παίζουν στο θέατρο δεν είναι έξω, σε μια πλατεία, να βγουν να πουν και να κάνουν αντιχριστιανική προπαγάνδα. Είναι μέσα στο θέατρο. Εκεί ή μπαίνεις ή δεν μπαίνεις, δεν έχει… Αλλιώς, θα πρέπει να κάνουν και το εξής πράγμα οι χριστιανοί και οι άλλοι: Να πιάσουν τότε και τους μαύρους τους ποδοσφαιριστές όταν βγαίνουν στο γήπεδο και να τους κυνηγήσουν!!! Εγώ νομίζω πως αυτό είναι ένα «παιχνίδι» της Χρυσής Αυγής για να ανεβεί, κι έχει ανέβει ήδη κι ανεβαίνει κι άλλο, δυστυχώς. Και λέω δυστυχώς για το εξής: Εγώ είμαι άνθρωπος της Κατοχής, έχω γεννηθεί το 1931 και έχω νοιώσει τα χρόνια εκείνα. Τι γίνονταν επί Μεταξά;.. δεν μπορούσαμε ούτε να μιλήσουμε, δεν ήξερα εγώ τι πρεσβεύεις εσύ, ή αν θα πας να με καρφώσεις αν πω κάτι. Στη Χούντα το ίδιο, δεν μπορούσαμε να μιλήσουμε, αν κανείς με καρφώσει αν π.χ. βρίσω τη Χούντα, μήπως ο Αλέξανδρος είναι με τη Χούντα ή ο Βουτσάς είναι με τη Χούντα. Αυτό γίνονταν τότε και φοβάμαι μήπως και τώρα αυτό πάει να γίνει.

Κι έχω και να τους κάνω μια άλλη πρόταση: Είναι ένα εκατομμύριο και… οι μετανάστες, πώς θα τους διώξεις τους μετανάστες. Πρέπει να διώξεις 1, 2, 5, 10, 1.000. Όταν είναι ένα εκατομμύριο το κάνεις για προπαγάνδα, για να εισπράξεις ψήφους. Τι θα κάνεις όμως μετά όταν θα γίνεις αντιπολίτευση ή κυβέρνηση, θα μπορείς να τους διώξεις; Είναι πολύ δύσκολο αυτό. Τι θα κάνουν, θα πιάσουν μήπως τους φοροφυγάδες; Για μένα, εκείνο που θα θελα να κάνει η Χρυσή Αυγή –αν μπορεί βέβαια να το κάνει- θα ήταν να μας φέρει τη λίστα από τη Γαλλία της Λαγκάρντ. Την έφεραν αυτή, θα τους πω μπράβο. Πήραν μίζες αμερικάνικες  εταιρείες εδώ από έλληνες και η Αμερική κέρδισε 350 εκατ. δολάρια. Η Ισπανία, η Πορτογαλία κέρδισαν από 10 δισ. που τους βγήκαν στη φόρα. Μπορεί να μου φέρει τη ζημιά από τη Siemens; Μ’ αυτό θα τους πω μπράβο! Αυτό όμως, το να κάθεται από ‘δω κι από ‘κει να κάνει… είναι θνησιγενές, θα πεθάνει, σιγά – σιγά.

Κάποια στιγμή θα γίνει κάτι… Εγώ πάντως θεωρώ πως δεν θα «φτουρήσει μακροχρόνια» η Χρυσή Αυγή, θα κάνει μια θητεία, θα λέμε μη μιλάς γιατί δεν θα μπορείς να μιλάς για τη Χρυσή Αυγή γιατί αν εγώ τη βρίσω τη Χρυσή Αυγή θα ‘ρθουν να με δείρουν, να μου χαλάσουν το σπίτι, να μη μ’ αφήσουν να μπω στο θέατρο… Γι’ αυτό δεν την βρίζω… κατάλαβες δεν την βρίζω… απλώς λέω πως πρέπει να αλλάξει τακτική η Χρυσή Αυγή για να είναι πιο ισχυρή, αλλιώς έτσι θα περάσει. Θα πάει μια γυναικούλα ανή­μπορη, να πληρώσει την εφορία της, θα δώσει φαγητό σε κάποιους που έχουν ανάγκη. Ωραία, αλλά και τι ακόμα πρέπει να γίνει. Μπορεί να μας φέρει αυτή τη λίστα που είπαμε;;; και σε cd…; Θα τους πως μπράβο, αλήθεια… Αν κι εγώ ψηφίζω Κομμουνιστικό Κόμμα, γιατί κι ο πατέρας μου ήταν κομμουνιστής, ταλαιπωρημένος –όχι ότι είμαι κομμουνιστής εγώ- αλλά θέλω και ψηφίζω για να έχει δύναμη το ΚΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ, ας πούμε για να τους κάνει αφόρητη τη νίκη αυτών των δύο κομμάτων, του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, που μας καταστρέψανε. Βέβαια, για τη Χρυσή Αυγή τι να πω, θα φανεί στην εξέλιξη αν θα είναι μέσα στη Βουλή. Ο τρόπος που φέρονται όμως εκεί μέσα σε μια αίθουσα τέτοια (στο Κοινοβούλιο) μας εκθέτει διεθνώς, βρίζουν, φωνάζουν, εντάξει, κάντο όμως αυτό με άλλον τρόπο. Κάντο με υπομνήματα. Βρες τους φοροφυγάδες, βρες τι έκανε ο Παπακωνσταντίνου, κάνε τον να ψάξει να βρει τη λίστα που έχασε, κάνε το αυτονόητο. ΠΙΕΣΕ, αλλά με άλλο τρόπο.

Αλλάζουμε τώρα θέμα, θέλω να μου πείτε για φιλίες… Διατηρείτε φίλους από τον χώρο του θεάτρου;
Πολλές, με την Μάρθα την Καραγιάννη είμαστε πολύ φίλοι, με τα παιδιά εδώ από την παράσταση –που είμαστε όπως σου ξανάπα μια οικογένεια εδώ πέρα-.. Άλλοτε βγαίνουμε και τους πηγαίνω στην Ελένη την Ροδά –που την θεωρώ πολύ μεγάλη καλλιτέχνιδα, με ψυχή- πάμε στο μαγαζί της στο Παλαιό Φάληρο, σε ένα χώρο που πας και πραγματικά διασκεδάζεις, περνάς ευχάριστα, δεν θες να φύγεις!! Κάνω όμως παρέα και με άλλους φίλους ηθοποιούς, τους αδελφούς Τάγαρη, τον Μάρκο και τον Θύμιο (θεατρικοί επιχειρηματίες), την Πέννυ Σταθάκη, τη Σόνια που είναι υπεύθυνη στο θέατρο Ζίνα, την Τίσσα Βασιλάκη, τον Βασίλη Ζωνόρο. Με όλους είμαι φίλος, κι έχω πολλούς φίλους με τους οποίους δεν πολυβλεπόμαστε τώρα γιατί έχουμε πολλές δουλειές κι έχουμε χαθεί λιγάκι.

Ετοιμάζετε κάτι για την τηλεόραση ή τον κινηματογράφο;
Έχω να κάνω ένα σήριαλ με τον Βασίλη τον Θωμόπουλο, νομίζω θα προβάλλεται από το MEGA, έχω ακόμα μια ταινία που κάνουμε με τον Γιάννη Καραγιάννη, μια άλλη με τον Χρήστο Δήμα και άλλη μια που μου είπαν προχθές. Επίσης, πήγα πρόσφατα στην Κύπρο και έκανα κι εκεί ένα σήριαλ, «τα Άσπρα Μπαλόνια». Κάνω πράγματα συνεχώς. Κοίταξε, άμα κάθεσαι κι ακούς τον εαυτό σου, σου μιλάει η πίεση, σου μιλάει η χοληστερίνη, σου μιλούν όλα. Ενώ άμα δουλεύεις δεν αρρωσταίνεις, δεν έχεις χρόνο να αρρωσταίνεις. Εργασιοθεραπεία, τίποτα καλύτερο!

Είστε γεμάτος ζωή, γι’ αυτό και κάνετε παρέα με νέους ανθρώπους.
Δεν μπορώ, δεν μπορώ να κάνω παρέα με μεγάλους ανθρώπους. Όταν κάνω παρέα με συνομήλικούς μου κάνουμε το X-Factor της πίεσης!!! Τόσο έχω εγώ, τόσο έχεις εσύ. Εγώ είμαι 81 χρονών, αλλά δεν το καταλαβαίνω αυτό, το ότι είμαι 81. Κάνω παρέα με νέους, ανταλλάσουμε απόψεις, τι απόψεις έχουν εκείνοι τι απόψεις εγώ αλλά ποτέ χωρίς να τους δίνω συμβουλές..

[….] χτυπάει στο μεταξύ το τηλέφωνό του κ. Βουτσά και είναι η γυναίκα του, η Θεανώ. Μιλούν για λίγο και κλείνοντας μου λέει: Αυτή που κάλεσε ήταν η καλή μου η γυναίκα, η Θεανώ… αν δεν ήταν αυτή στη ζωή μου εγώ θα ήμουν στο γηροκομείο τώρα… είμαστε πολλά χρόνια μαζί, μ΄ αγαπάει και την αγαπάω πολύ…

Με αφορμή το τηλεφώνημα η κουβέντα μας πάει στο κεφάλαιο των ηθοποιών αυτής της γενιάς, των νέων ηθοποιών… ένα έργο καταπληκτικό που παίζεται τώρα στο θέατρο Γκλόρια, «ο Άνθρωπος της Βροχής» με τον Χατζηπαναγιώτη και τον Στάνκογλου…
…Χαίρομαι πολύ και καμαρώνω με τους νέους ηθοποιούς. Βρίσκουν τους ρόλους, δεν τους βρίσκει ο ρόλος. Εμάς –και πριν γίνουμε φίρμες- μας γράφαν τους ρόλους, κουραστήκαμε βέβαια να γίνουμε αυτό που είμαστε. Ο Πρετεντέρης, ο Σακελλάριος, ο Ψαθάς για παράδειγμα έγραφαν ένα έργο ΠΑΝΩ σε μένα, ΠΑΝΩ στον Χατζηχρήστο ή οποιοδήποτε άλλον…

Πείτε μου δυο λόγια για την συμπρωταγωνίστριά σας, την Ελισάβετ Κωνστανίδου;
Γλύκα, μια γλύκα είναι η Ελισάβετ, όταν βγαίνει σκίζει επί σκηνής, είναι καταπληκτική, πολύ καλή, ερμηνεύει πολύ σωστά το ρόλο, έναν ρόλο που δεν γράφτηκε γι’ αυτήν – τον βρήκε τον ρόλο – και μπορώ να σου πω πως είναι μια απ’ αυτές που κρατάει το έργο. Όλοι βέβαια, κι ο Αποστολάκης έχει ένα ρόλο πολύ καλό και παίζει πάρα πολύ ωραία  κι όλοι τους είναι πολύ καλοί. Εγώ χαίρομαι και νοιώθω ευτυχισμένος που δουλεύω με αυτούς τους ηθοποιούς, δεν είναι ηθοποιοί μίζεροι. Ξέρεις αν ένας ηθοποιός είναι κακός, είναι ρουφιάνος είναι δεν ξέρω κι εγώ… χαλάει η παράσταση.

Εδώ είμαστε ΕΜΕΙΣ δεν είμαι ΕΓΩ. Μου λένε κύριε Βουτσά και τους λέω: Εάν με λέτε κύριε Βουτσά δεν θα σας απαντάω, Κώστα να με λέτε. Και είμαστε αγαπημένοι όλοι, εκείνοι μ’ αγαπάνε, εγώ τους αγαπάω, οικογένεια είμαστε..

Και για να κλείσουμε μια ευχή σας για το μέλλον και για όλο τον κόσμο.
Ευχή, που να δώσεις ευχή τώρα βρε Αλέξανδρε… ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ. Αυτή είναι η ευχή μου. Όλα έρχονται μετά. Κι η αγάπη θα ‘ρθει, και το χρήμα θα ‘ρθει, κι η ευτυχία θα ‘ρθει. Τώρα θέλει αντίσταση. Όσο γίνεται αντίσταση. Μην τους αφήσουμε, όσο μπορούμε να τους κυνηγήσουμε, αν κι αυτοί καταλαβαίνουν ότι εμείς μαζευόμαστε 5 άτομα, βρίζουμε κάνουμε ότι κάνουμε εκτονωνόμαστε και πάμε σπίτι μας ότι τα είπαμε. Δεν είναι όμως εκεί το θέμα. Αντίσταση λοιπόν παντού!!!

Συνέντευξη στον Αλέξανδρο Κωνσταντάκη

, , , , , ,